|
سلام به تمام عاشقان سیاوش...........
اول با نام خدا و بعد با نام قلب من سیاوش
دوستان من قسمتی از هنر رو شروع کردم و دارم قدم به قدم به صورت احساسی نه حرفه ای به هنر ترانه سرایی رو میارم ! شاید دلیلش سیاوش و واقعا هم سیاوش دلیل اصلی...
خوب من ۳ تا ترانه امروز میزارم که از خوذم هستش اما چیزی که از شما دوستان می خواهم اینه که؟!
دوستان این وبلاگ بازدید بالایی داره و بیشتر بازدید کننده ها هم مدیران وبلاگ ها و وب سایت ها هستن . من از تمام شما مدیران این خواهش رو دارم که این ۳ ترانه رو با نام خود من ( داریوش فرخاک فر ) در وب های خودتون کپی کنید( نیازی به بردن نام وبلاگ نیست ) تا سکویی باشید واسه بلند شدن من از زمین تو این هنر . ( حالا برا پروازم خیلی زوده )
سیاوشی ساقه و برگ و ریشه ...
ساقه از ریشه جد ا نمیشه...
(( کوله بار بی کسی ))
رو سر در این دل خشک و تنها
نوشته که عشق که جاودونه
تو کوله بار بی کسی های من
این دل که همیشه جا می مونه!
تو این غروب تلخ و سرد غربت
تو این شهر نامرد بی مرووت
نبودن دوست و نبودن یار
نبودن تو نبود یه دلدار
دلم تنگ دلم تورو می خوادش
دوباره یاد تو از دور میادش
دلم می خواهد ببوسمت دوباره
اگرچه بوسم هنوزم تو خوابه...
کاش می شد دستات رو باز بگیرم
کاش می شد چشمات رو باز میدیدم
کاش می شد دوباره باز غرق بشم
که شاید تو اون دریا دستای تورو بگیرم!
اگرچه همشون تو رویا هامه
همه ی این ها زجر لحظه هامه
کاش بدونی هنوز برات می خونم
کاش بدونی به یاد تو که می مونم
کاش بدونی بغض صدام مال توست
کاش بدونی این ترانه هم مال توست
دلم تنگ دلم تورو می خوادش
دوباره یاد تو از دور میادش
دلم می خواهد ببوسمت دوباره
اگرچه بوسم هنوزم تو خوابه...
داریوش فرخاک فر
Daryoush Farkhakfar
(( اسیر ))
دنیا قشنگه ! کی میگه زشت و دروغ ؟!
کی میگه رنگ سیاهی ؟! کی میگه رنگ دروغ؟!
من میگم زیباترین! من میگم این بهترین!
اما حیف دیده نمیشه....وقتی که من و تو هستیم!
وقتی که منو تو باهم....سیاهی رو رو تنش میشونیم !
وقتی که خاک دروغ رو.... روی چهرش ما می پاشیم !
این تویی که زشت و تاریک ! این منی که سرد و بی روه !
این من و توییم که باهم .... دروغ رو داریم می کاریم !
دروغ رو توی ذهن خود.... توی دلهامون می کاریم !
اولین دروغ که گفتم.... دروغی به خودم بود !
چه کنم چاره نداشتم ! اون دروغ نفع خودم بود !
داریوش فر خاک فر
Daryoush Farkhakfar
با تشکر از همه ی دوستان ...
|
